ਘੱਟ ਲੋਹਾ, ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ: ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਫੈਰਿਟਿਨ ਵਾਧਾ
ਹੈਪਸੀਡਿਨ ਦਿਨ‑ਪ੍ਰਤੀ‑ਦਿਨ ਲੋਹੇ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਅਵਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਲੋਹਾ ਅਕਸਰ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। 2026 ਵਿੱਚ 66 ਲੋਹਾ‑ਘਾਟੀ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਇੱਕ ਯਾਦ੍ਰਚਿਕ ਟਰਾਇਲ ਨੇ 48 ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ 21 ਮਿ.ਗ੍ਰਾ. ਲੋਹੇ ਨੂੰ 30 ਮਿ.ਗ੍ਰਾ. ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਰਿਟਿਨ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਹਿਮੋਗਲੋਬਿਨ ਸਥਿਰ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਗੈਸਟ੍ਰੋ‑ਇੰਟੈਸਟਿਨਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਲਕੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਟਰਾਇਲ ਐਕਟਿਵ‑ਕੰਟਰੋਲਡ ਸੀ, ਕੋਈ ਪਲੇਬੋ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਵੱਖ‑ਵੱਖ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਵਰਤੀ ਗਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਨਤੀਜਾ ਸਿਰਫ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਹੈ, ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਦੀ ਔਰਤਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਟਰੇਨਿੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲਈ ਕੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੈਰਿਟਿਨ ਟੈਸਟ ਕਿਉਂ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਥੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਰੀਏਟੀਨ ਨੇ ਗੁੱਟ ਆਰਥਰਾਈਟਿਸ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ – ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ
ਕਰੀਏਟੀਨ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਲਿਫਟਰਾਂ ਲਈ ਮੁੱਖ ਸਪਲੀਮੈਂਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਕ ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ, ਡਬਲ‑ਬਲਾਇੰਡ ਟਰਾਇਲ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਨੋਪੌਜ਼ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਟ ਆਰਥਰਾਈਟਿਸ (OA) ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ। 12 ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਲੈਗ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਰੀਏਟੀਨ ਗਰੁੱਪ ਦੀ timed‑stands ਸਕੋਰ 15.7 % ਤੋਂ 18.1 % ਤੱਕ ਵਧੀ, ਜਦਕਿ ਪਲੇਬੋ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਕਰੀਏਟੀਨ ਨੇ ਢਿੱਲਪਣ, ਲੀਨ ਮਾਸ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵੀ ਸੁਧਾਰੀ, ਪਰ ਦਰਦ ਘਟਾਉ ਅਤੇ ਲੈਗ‑ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ‘ਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਆਓ ਵੇਖੀਏ।